lunes, 20 de febrero de 2012

GALOS E GALIÑAS DE BURON
















Fonsagrada como modelo



13/02/2012 - Fruíme (Lugo)
LA FERIA / fiesta del butelo durante el fin de semana en A Fonsagrada superó la prueba de la crisis, tanto por ventas como por número de visitantes. Se vendieron unos 10.000 kilos de butelo, embutidos y otros productos cárnicos. Esta feria supone una llamada hacia A Fonsagrada: promoción turística; una aportación a la hostelería local y un apoyo a un sector cárnico transformador, que se basa en los recursos de la comarca. Los datos de la feria son una demostración de que en el sector primario hay viabilidad. La ganadería y la agricultura pueden generar actividad económica y valor añadido en las comarcas que acogen las explotaciones. A Fonsagrada es la ocasión de este fin de semana; hay otros referentes modélicos de las cosas bien hechas en la provincia de Lugo: Ribeira Sacra o San Simón, por ejemplo. Una apuesta decidida y sostenida en el tiempo y con una comercialización profesionalizada abren caminos para la economía rural. Es una vía segura y fundada para asentar población en Lugo. Los milagros económicos se construyen desde la realidad.
MEDICINA EN ALEMANIA
Los länder que aportan más a los fondos de compensación interterritorial dentro de Alemania -Länderfinanzausgleich- piden que la señora Merkel aplique en casa la medicina de disciplina y castigo que impone en Europa. Baviera, que es la que más aporta, pide un cambio. Rafael Poch, corresponsal de La Vanguardia, asegura que las quejas de los donantes -Baviera, Hessse, Baden-Wúrttemberg y Hamburgo- son independientes del color del gobierno. Baviera, con pleno empleo, es histórico territorio de los socialcristianos que expresan el malestar de la misma forma que el alcalde de Munich, del SPD. Las tensiones fiscales interregionales no son, como tantas otras realidades, una especie particular de España.

sábado, 18 de febrero de 2012

A Fonsagrada recupera una ruta hecha a mano hace 75 años para ir a Ibias


Suso Varela
 
29/8/2008

Medio Rural acondiciona un camino de 18 kilómetros que bordea el embalse de Grandas de Salime
El turismo de A Fonsagrada ya tiene desde este mes un nuevo aliciente. Los municipios asturianos limítrofes llevan años de ventaja a los de la montaña lucense en cuanto a infraestructuras turísticas, tanto las hosteleras, como las museísticas o las de puesta en valor del paisaje. Los pasos dados en los últimos años, especialmente en A Fonsagrada, van encaminados a un modelo de turismo capaz de ser complemento, no competencia, del que ya disfrutan en Grandas de Salime o Villanueva de Oscos. La Consellería de Medio Rural acaba de realizar las obras de acondicionamiento del rebautizado como Camino da República, que transcurre por los montes vecinales de Miñide, en la parroquia fonsagradina de Vilar de Cuíña. Esta ruta circula en paralelo al embalse de Grandas de Salime. Este camino fue hecho a mano en los años treinta y cuarenta del pasado siglo y servía para unir la villa de A Fonsagrada con la asturiana de San Antolín de Ibias. Destaca la vía por su valor histórico, etnográfico, ambiental y paisajístico. El delegado de Medio Rural, Emilio López Pérez, visitó recientemente la ruta y destacó que este tipo de recuperaciones «teñen por obxecto acadar unha valorización integral dos recursos forestais, mediante a combinación de diferentes aproveitamentos, como é a madeira, o turismo, a recollida de castañas e de cogomelos ou o silvopastoralismo». Esto último es lo que pretende conseguir la consellería con los montes vecinales de Miñide. El trazado del camino -que tuvo una partida de 42.319 euros para su mejora- abarca 18 kilómetros y tiene un tiempo estimado de recorrido a pie de unas cuatro horas, con una dificultad media. La ruta comienza el Liñares de Bidul y recorre las zonas de monte bajo, entre bosques autóctonos, ruinas de antiguas aldeas, fuentes, río y regatos. El Camino da República cuenta con puentes colgantes, antiguas capillas, hornos de fundición de hierro y termina en el Ponte de Villabol. Este tramo es el que está de momento acondicionado, pero si el caminante continúa al poco tiempo llega al límite municipal entre A Fonsagrada y San Antolín de Ibias, justo en la aldea asturiana de Río de Porcos. Entre los puntos de interés de esta ruta destaca la antigua Ferraría, una fábrica en la se fundía el hierro hasta 1875. Todavía hoy se conserva una imponente chimenea. Antes de la mejora del camino, acceder a este horno era muy complicado debido a la abundosa zona forestal que impedía su visibilidad y accesibilidad. Medio Rural ejecutó trabajos de reparación del trazado para posibilitar el tránsito de vehículos, además de rozas de matorral, instalación de barandillas y la sustitución de las pasarelas de madera en mal estado de conservación. Destaca la calidad de la obra realizada hace 80 años por cientos de trabajadores, ya que se pueden contemplar muro de tres metros en varios puntos del trazado. La consellería ha publicado dípticos informativos sobre la ruta, en los que se resaltan los lugares de interés que atraviesa la ruta. También se han colocado paneles informativos a largo del camino. «Todos estes traballos son para poñer en valor un espazo forestal para o seu uso social e recreativo, sen modificar substancialmente as súas condicións iniciais e adaptarse a unha vía dun enorme valor histórico», señaló López Pérez

PUBLICADO EN ROTEIROS GALEGOS: RUTA DO CAMIÑO DA REPUBLICA



A terceira fin de semana de xuño fomos camiñar ata o concello da Fonsagrada, situado en pleno corazón das serras orientais de Galicia e enmarcado nunhas inmellorables paraxes de montaña que constitúen unha fronteira natural con Asturias, onde fixemos un par de rutas verdadeiramente recomendables. Que pouco coñecemos o interior do noso país!
Estivemos aloxados en réxime de media pensión no Hotel Fonte Sacra, á entrada da vila, un catro estrelas moi asequible para grupos. Altamente recomendable.
Camiño da República.
  • Sábado, 18/06/2011
  • Lonxitude: 11 km aprox.
  • Desnivel: medio-baixo.
  • Dificultade: media-baixa.
O Camiño da República foi unha obra verdadeiramente faraónica que comezou aló polo ano 1928, pedra a pedra, coa intención de unir San Antolín de Ibias de Asturias coa Fonsagrada de Lugo, sendo parada pola guerra civil do ano 1936. Como veredes polas fotos, ten un alto interese paisaxístico, histórico e natural. Case que non ten dificultades e as vistas son excelentes.




Anque comezamos un ou dous quilómetros antes, esta ruta comeza na ponte de Vilabol, no val do río Suarna, no concello de A Fonsagrada. O descenso pola pequena estrada que leva a Vilabol permite ir admirando a paixase, a cada paso máis sorprendente. Na Pena do Inferno, en Naraxa, parte a ruta que no seu primeiro tramo será un paseo á beira dos ríos Lamas e Navia. A cada paso, o camiño faise máis fermoso e imos gozando da incomparable beleza da cunca do río Lamas. Dende o Camiño, cando a espesura nolo permite, pode apreciando a ladeira por onde discurre o sendeiro e  cunha paisaxe espectacular!











Desviámonos un pouco para visitar tamén a Ferrería de Vilar de Cuíña, que tivo actividade ata finais do s. XIX. Despois de deixar este lugar, hoxe convertido en área recreativa, regresamos ao camiño da República acompañados da beleza paisaxística, que para min culmina na confluencia dos ríos Navia e Suarna. Continuamos camiño á beira da canle do río Navia, disfrutando dunha paisaxe fluvial de gran beleza e valor ecolóxico e, polo que parece, non se modificaron substancialmente as condicións iniciais do camiño, acondicionándose unha vía dun enorme valor histórico.


Hai que destacar a calidade da obra realizada fai 80 anos por centos de traballadores, xa que se poden contemplar muros de máis de tres metros de alto en varios puntos do trazado. Xa no tramo final, o camiño discorre pegado á cola do encoro de Grandas de Salime, onde apreciamos escombreiras de vellas minas (creo que da época romana), ata que chegamos á ponte colgante de Ríodeporcos onde rematamos a ruta. Esta aldea, en Asturias, ten as súas comunicacións a través desta ponte. Os veciños deixan os coches deste lado do río e cruzan a ponte para ir ás súas casas.




Bueno, rematamos facendo estiramentos (grazas Rocío!), no Miradoiro de Arexo dende onde se ten unha extraordinaria vista da cola do encoro de Grandas de Salime, e o serpenteo do río Navia aos pés das empinadas ladeiras das montañas que o rodean. Menudo lugar para facer estiramentos!
Xa de regreso á Fonsagrada e unha vez aseados, demos un pequeno paseo pola vila, antes de cear. A sorpresa tivémola despois da cea, pois o Carlos, xunto con Virtu e Manolo, deleitáronos coa gaita, pandeireta e baile! e uns, máis ca outros, fómonos animando coa festa. Isto ten que repetirse na primeira que haxa de fin de semana.

viernes, 17 de febrero de 2012

PUBLICADO EN ROTEIROS GALEGOS: RUTA DE PENAGUIMARA

O segundo día de estancia na Fonsagrada, domingo 19, e despois de dar conta dun bo almorzo no Hotel Fonte Sacra, fixemos a ruta de tipo circular da Pena Guímara, adentrándonos na zona de Rede Natura 2000 Fraga de Carballido que é unha enorme extensión de bosque autóctono que se atopa nun excepcional estado de conservación e cunha gran diversidade florística.
  • Lonxitude: 10,5 km aprox.
  • Desnivel: medio.
  • Dificultade: media.















Desplazámonos á parroquia de Santa María da Veiga de Logares, ao norte do concello, comezando o itinerario na escola de Vilardíaz. Comezamos subindo pola estrada en dirección a Fonsagrada chegando enseguida a un pequeno núcleo de casas, onde destaca a casa de turismo rural Villa Severina, co seu hórreo de teito. Unha vez deixado o asfalto, comezamos unha baixada por unha estreita “calella” con paredes en ambas marxes formando coma un túnel, que nos introduce nun souto. Tras pasar baixo as polas dun fermoso teixo (do que non teño foto), o camiño baixa ata unhas escaleiras de pedra que nos levan de novo ao asfalto, polo que teremos que pasar para introducirnos novamente no bosque.
Tras baixar un bo treito en espectacular zigzag ata chegar ao río Veiga de Logares comezamos a remontalo. Este movemento zigzagueante vai predominar en boa parte da ruta, tanto de subida coma de baixada. De destacar son as foces da Pinguela, moi curioso de ver, pois nun percorrido de 1500 m. nos que a forza da auga encaixada entre as rochas laterais a través do tempo crea unha especie de canles paralelas nas fendas da pizarra. Pagaba a pena contemplalo e fixemos unha pequena parada, pois xa tiñamos unhas horiñas enriba.
Continuamos o roteiro pola beira do río ata atoparnos de fronte co camiño que nos leva á aldea de Romeán, na que poidemos disfrutar de exemplos de arquitectura tradicional en bo estado de conservación. Comezamos a subida, deixando atrás o río, ata chegar á aldea de San Martiño de Robledo, na que destaca a reitoral e a súa igrexa co seu rústico patio cuberto. Foi neste espazo onde decidimos a xantar e descansar, e disfrutar dun fermoso día.
Xa de camiño e moi preto do final, atravesamos un pequeno souto e, sempre en ascenso, atopámonos con varias covas excavadas pola auga na rocha caliza e,  despois dunhas cinco horas aproximadamente, chegamos así ao punto de partida na escola de Vilardíaz onde hai unha fonte cunha auga fresquísima e reparadora que soubo a gloria despois deste último esforzo. Aquí xa nos agardaba o autobús, para emprender o camiño de regreso a Santiago por Ribeira de Piquín (Pekín, grazas Carlos!), Meira…